'Gewoon' even naar zee
En dat als beloning
Dat is wat ik afgelopen zondag avond deed. Zoonlief had er ook wel zin in, dus reed hij mee. Tijdens de rit erheen hebben we heerlijk gebabbeld, en aan zee genoten we van een strandwandeling, een warme chocomelk mét slagroom in een strandbar, en vooral van een heel mooie, zomerse zonsondergang. En toen reden we weer naar huis. Dat is juist, ik reek een uur en drie kwartier naar de zee, om een zonsondergang te zien, en dan weer naar huis. Waarom?
Een nieuwe routine die voor me werkt
Met mijn ADHD-brein zoek ik al mijn leven lang, en als het zou kunnen zelfs nog langer, naar een manier die voor me werkt. De taken binnen mijn bedrijfje klaren, het huishouden bijhouden en dan ook nog wat tijd voor mezelf, zodat ik niet helemaal verdrink in al dat werken. Tot voor kort probeerde ik heel wat manieren en methodes, en niets werkte voor me. Tot voor kort! Want het lijkt erop dat ik eindelijk iets heb, dat wél werkt. Of toch voor mij.
Vaste blokken die niet vast zijn
Ja, ook dat lees je goed. En je denkt vast: ‘Nu slaat ze helemaal door!’ Misschien…
Plannen werkt niet voor ADHD’ers, en toch hebben we het eens zo hard nodig dan anderen. Wat wel al voor me werkte, was het overzicht dat ik ooit leerde van Tony Robbins: Waar wil ik over 10 jaar staan? Die doelen over verschillende domeinen vervolgens herleiden: waar zou ik dan over 5 jaar moeten staan, over 3 jaar, en op het einde van dit jaar? Die doelen van dit jaar vervolgens herleiden naar echte taak voor deze maand, deze week, en dus ook vandaag. En morgen.
Maar hoe zet ik dat dan in iets wat werkt?
Zoals heel velen, probeerde ik te werken met technieken. Alles in mijn agenda zetten, er uren aan koppelen, een volgorde in mijn takenlijst, een pomodore wekker, … Niets werkte! Tot ik radeloos terechtkwam bij Claude AI, en hem/haar/het vertelde waar ik tegenaan liep. En jawel, Claude kwam met dé oplossing voor mij:
Nu start ik elke dag met een ochtendroutine, op mijn maat. Wat ik elke ochtend wil doen, om mijn ochtendhumeur te overwinnen, om mijn energie te vinden, en om wakker te worden. Ga ik in die tijd lekker zweverig affirmeren, mediteren, yoga doen, beetje lezen om mijn zaak te groeien, een dagboek bijhouden? Uiteraard! En ik neem een douche, geef alle beestjes eten en zorg dat de vaatwasser is uitgeladen. Perfecte start, voor mij.
So far, so good. En de rest van de dag?
Want ja, de uitdaging zit niet meteen in het starten van mijn dag. De uitdaging zit veel meer in de rest van de dag. Hoewel, goed begonnen is half gewonnen, toch?
Ik blokkeerde voor de schrijfweek al mijn apps. Whatsapp, Messenger, Facebook, Instagram, .. Geen meldingen meer, geen afleidingen meer. En ik heb dit zo laten staan, want weet je wet: het werkt retegoed! Die afleidingen waren al een grote boosdoener. En op aanraden van Claude, downloadde ik Session. Een Pomodore app, maar waar je de tijd van je blok nog aan kan passen. Dus niet meer klooien met een lunchpauze van 5 minuten, omdat het niet uitkomt.
Ik maakte een lijst van alles in mijn huishouden, en had nog het overzicht van mijn taken in mijn bedrijf. Tijdens de werk-blokken, werk ik aan mijn bedrijf: schrijven, vertalen, website onderhouden, boekhouding, … En tijdens de pauzes doe ik mijn huishouden, ga ik met de hond wandelen, sport ik even, …. Ik ben in beweging, weg van mijn laptop, en het huishouden komt in orde.
Het beste van dit alles zijn de beloningen!
Oh ja, beloningen! Ik maakte een aantal briefjes met dagbeloningen: een chocomelk drinken (in de winter een warme chocomelk met slagroom), een Brusselse wafel met slagroom, een extra hoofdstuk lezen in mijn avondroutine, een voetbadje nemen, een bad van 20 minuten met een gezichtsmasker, … En iedere dag dat ik netjes mijn ochtendroutine afwerk en mijn taken mooi doe, verdien ik zo een beloning.
Ook elke week heb ik voor mezelf mooie beloning gemaakt. Een lijstje waar ik altijd iets uit kan kiezen: een mooie zonsondergang kijken, een strandwandeling (zie je de combo al), een lange boswandeling in mijn eentje, een ontbijt of lunch alleen met een goed boek, … En dus, elke week dat ik alle dagen mijn routine wist vol te houden, verdien ik mijn weekbeloning. Hence, het tripje naar de zee.
Gekoppeld aan mijn bucketlist, heb ik ook nog mijlpaaldoelen. Als ik een bepaalde omzet haal, een bepaald aantal boeken heb verkocht, … Dan staan er grotere dingen op de planning: een nieuwe tattoo (want 6 is nog niet genoeg…), een van mijn droomreizen, een etentje in Parijs (ja hoor, gewoon een ritje heen en terug om in de stad der liefde wat te eten).
Ook mijn dagen lekker afsluiten
Ook daar zit veel verandering in mijn dag. Twee uur voor mijn bedtijd, stop ik met alles, en begint mijn avondroutine. Ook weer op mijn maat. Beginnen doe ik dan met mijn dagbeloning, gevolgd door een oefensessie op Duolingo. Dan gaat de telefoon weg, leg ik me in bed of in de sofa, en ga een half uur lekker ontspannen lezen. Na een beetje fictie, nog even wat anders lezen, dan mijn pyjama aan, gezicht reinigen, tanden poetsen, en weer mijn bed in. Nog wat somatische oefeningen, dankbaarheid dagboek invullen en slapen. En wat slaap ik veel beter dan ooit tevoren!
Dit alles werkt eindelijk een keer echt voor me, en als ik hier één andere ADHD’er een juiste zet kan geven in de goede richting om zelf ook wat structuur te vinden, dan maakt me dat heel blij. Ik heb een routine gevonden, met toch de nodige flexibiliteit. En vooral die beloningen werken goed. Het is telkens weer een boost. Ik merk ook dat ik stilaan wat meer energie ervan krijg, wat ook leuk is.
Wie weet helpt het jou ook?